tag:blogger.com,1999:blog-32450220352636071152012-01-27T13:41:38.093+05:30"Bhaava Jeeva Taledaaga" - "When feeling gets life" is a blog created for making a collection of my self-written poems and other self creations under one roof. In the heavy and mechanical life of today's era, feelings are hardly alive. But, now and then, things around us make our feelings alive ! Here are the lines which got life when felt through heart...ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.comBlogger541100tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-31051473831830222852012-01-11T23:53:00.004+05:302012-01-12T00:12:50.827+05:30

ಸುಯ್ ಸುಯ್ ಎನ್ನುತಿರುವ ಕುಕ್ಕರ್ನೀನು ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಒಳ ಹೋದದ್ದೇಜೋರಾಗಿ ಉದ್ದುದ್ದ ಸೀಟಿ ಹಾಕುತ್ತದೆಎಣ್ಣೆಯಲಿ ನೀ ಕರಿಯುವ ಹಪ್ಪಳನಿನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ ಮುಖ ಅರಳಿಸುತ್ತಾಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಊರಗಲವಾಗುತ್ತೆನಿನ್ನ ಬಳೆಗಳ ನಾದವ ಕೇಳುತ್ತಾತುರಿ ಮಣೆಯು ಆನಂದದಿಂದಪಟ ಪಟನೆ ಕಾಯಿಯ ತುರಿಯುತ್ತದೆಒಗ್ಗರಣೆಯ ಸಾಸಿವೆ ಕಣಗಳೋನಾ ಮುಂದು ತಾ ಮುಂದು ಎಂದುನಿನ್ನೆಡೆ ಬರಲು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತವೆಅಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಎಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸರಸವಾಡುವವರೆನನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲಿನೆನಪಿರಲಿ ನನ್ನ ರಾಣಿನಾನಿಲ್ಲಿ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-73179765725903225032012-01-03T23:26:00.005+05:302012-01-03T23:50:14.490+05:30

ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ಮೇಲ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದೂ ಯು.ಎಸ್ ಉದ್ಯೋಗಿ ಒಬ್ಬರು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದು. ವಿಷಯ ಏನಪ್ಪಾ ಎಂದರೆ ಅವರು ಮದುವೆ ಆಗಿ ಸರ್ ನೇಮ್ ಬದಲಾಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಅವರ ಕಂಪನಿ ಆಫಿಶೀಯಲ್ ಮೇಲ್ ಐಡಿ ಕೂಡ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ! ಅಬ್ಬಾ ಹೆಂಗಸೇ, ಪರವಾಗಿಲ್ವೆ ನಿನ್ನ ಪತಿ ಪ್ರೇಮ ಅಂದು ಕೊಂಡ್ವಿ!ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಶಬ್ದ ಎಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಹೆಸರೇ ಇರಬೇಕು! ಅಲ್ವಾ? ನಮ್ಮ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಗೆ, ಸಂಬೋಧನೆಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಪದವಾದರೂ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-3262957075515262202011-12-11T23:37:00.005+05:302011-12-12T12:05:06.190+05:30

ಡಿ. ಎಚ್. ಲಾರೆನ್ಸ್ ಅವರ Intimates ಕವನವನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ.ತೃಣ ಸಮಾನವೇ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ?ಬೇವಿನ ಕಹಿ ಧ್ವನಿಯಲಿ ಕೇಳಿದಳು ಗೆಳತಿಕೈಗಿತ್ತು ಕನ್ನಡಿಯ ಹೀಗಂದೆ ನಾನುಕೇಳವನಿಗೆ, ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನುಉತ್ತರಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯವನುಭಾವನಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನುನೇರ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕು ಕೇಳು ನೀನು !ಉತ್ತರವ ಹುಡುಕಲು ಕನ್ನಡಿಯ ಕೊಟ್ಟೆತಿರುಗಿಸಿ ಹೊಡೆಯಬಹುದಿತ್ತಾಕೆ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಮತ್ತೆಅಲ್ಲಿ ಕಂಡಳು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನು ಆಕೆಬಂಧಿತಳಾದಳು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-51026438342135063922011-05-20T11:00:00.004+05:302011-05-20T11:29:03.545+05:30

ದಿನ ಉರುಳಿ ಯುಗವಾಗಿಮನವೆರಡು ಒಂದಾಗಿಪಿಸುಮಾತು ನುಡಿಯಾಗಿಕನಸೊಂದು ನನಸಾಗಿದೆ..ಚೈತ್ರವು ಚಿಗುರಾಗಿದೆಮಾಮರವು ಕೊನರಿದೆಭೂಮಿ ಕಾದು ನಿಂತಿದೆಆಗಸದ ಮಿಲನಕೆ...ಕಡಲು ಭೋರ್ಗರೆಯುತಿದೆತೀರದ ಸೆಳೆತವಿದೆನದಿಯು ಓಡೋಡಿ ಸಾಗುತಿದೆಭಾವ ಜೀವ ತಳೆಯಲು - ಕಡಲ ತೀರದಲಿ!!!---------------------------------------------------ಸ್ನೇಹಿತರೆ,ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಹೊಸ ಆರಂಭಕೆಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತಿಹೆವು,ಅಲ್ಲೊಂದು ಖುಷಿಯಿದೆ, ವಚನವಿದೆಸಡಗರವಿದೆ, ಸಂತಸವಿದೆ, ಊಟವಿದೆ :)ಸತಿ ಪತಿಗಳಾಗುತಿಹೆವು,ಜೂನ್ ೫,

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-39841622580487674812011-04-21T00:06:00.004+05:302011-04-21T00:17:41.509+05:30

A major release work has come to an endA great sigh of relief is finally outIn spite of ups and down squeezed all the wayAlthough the heat burnt more than the volcanoTeam stood like an unbroken diamond Shining and glowing day by dayWe would have slipped here and thereDone mistakes sometimes and somewhereBut got up soon and set the goal againStarted the journey to achieve and winWhat all came as

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-19807940491668472612011-01-04T23:44:00.002+05:302011-01-05T00:14:30.145+05:30

ದಿನ ಮುಗಿದು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನಿಂದಮಗುಚಿ ಹೋಗಲು ಇನ್ನೇನುಕೊನೆಯ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳಿವೆಎಂಬ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ"ಭಾವ ಜೀವ ತಳೆದಾಗ" ಕ್ಕೆಎರಡು ವರುಷ ತುಂಬಿದಸವಿ ನೆನಪಿನ ಈ ದಿನದಂದುಅತಿ ಪುಟ್ಟ ಏನನ್ನಾದರೂ ಬರೆದುಇದೇ ದಿನ ಹಾಕಲೇಬೇಕೆಂಬಹುಚ್ಚು ಹುನ್ನಾರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದುಸರಸರನೆ ಚಕಚಕನೆಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಿಗೆಏನು ಹೆಸರಿಡಬೇಕೆಂದುತಿಣಕಾಡುತ್ತಾ ತಲೆ ಕೆರೆದಾಗಕಂಡದ್ದು ಹದಿನೈದು ಸಾಲುಗಳು!

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-62375856095637727382010-12-26T23:59:00.001+05:302010-12-27T00:07:12.821+05:30

ಮಂಜು ಕವಿದಿದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಾರಿ ತಿಳಿಯುತಿಲ್ಲ ಭಾವ ಜೀವ ತಳೆಯುತಿಲ್ಲ ವಸಂತವಿನ್ನೂ ದೂರವಿದೆಹಸಿರ ಚಿಗುರು ಕಾಣುತಿಲ್ಲಕೋಗಿಲೆ ಹಾಡುತಿಲ್ಲತಂಪನೆ ಚಳಿ ಕೊರೆಯುತಿದೆ ಇನಿಯ ಸನಿಹದಲಿಲ್ಲ ರಸಿಕತೆಯ ಸುಳಿವಿಲ್ಲಹಾಸಿ ಹೊದೆವಷ್ಟು ರಾಶಿ ಕೆಲಸ ಭಾವನೆಗೆ ಸಮಯವಿಲ್ಲಹಾಡಿಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ !

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-63054990271955569072010-10-01T23:16:00.005+05:302010-10-01T23:38:22.238+05:30

ಯಾಕಿದು ಹೀಗಾಯ್ತು?ಮೈಯ ಶಕ್ತಿಯೆಲ್ಲ ಯಾರೋ ಕಿತ್ತೊಯ್ದಂತೆಒಳಗಿನ ಚಿಲುಮೆಯೆಲ್ಲ ಬತ್ತಿ ಹೋದಂತೆಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆಸಮಯ ಸಾಗದೆ ನಿಂತಂತೆಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ಕದವ ಕಂಡಂತೆಯಾಕಿದು ಹೀಗಾಯ್ತು?ಮೊನ್ನೆ ಲಾಂಗ್ ಲೀವ್ ಎಂದು ಖುಷಿಯಿಂದನಾ ಬೀಗುತಿರೆ - ಯಾರದ್ದೋ ದೃಷ್ಟಿ ತಾಕಿತಾ?ಅಥವಾ ಅಂದು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಕಾಗೆ ಹಾರಿದ್ದುಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಗೂಗಲ್ಲು ಮಾಡಿ ಓದಿದ್ದುಆ ಶಕುನ ಶಾಸ್ತ್ರ ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆಯಾ?ಯಾಕಿದು ಹೀಗಾಯ್ತು?ನಾನೊಬ್ಬಳೆ ಸಾಗುತಿರೆ ಆ ಕದದತ್ತಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-20311537001913616332010-08-17T22:59:00.008+05:302010-08-17T23:23:37.379+05:30

ಕೆಲ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಗೆಳತಿ ಭವ್ಯಾಳ ಟ್ರಿಪ್ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಘಾಟಿಕಲ್ಲಿನ ರಮಣೀಯ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಕುಣಿದಾಡಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ಇಂಥ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಟ್ರಿಪ್ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಗೆಳತಿಯ ಅದೃಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ, ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗಲು ಇಂಥದೊಂದು ಸ್ನೇಹಿತರ ಗುಂಪು ನನಗೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರಿಸಿದ್ದೆ. ಆಕೆಯಾದರೋ, ಆಫೀಸು ಶಟಲ್ ನವರ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೋದರೆ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅವಳದೇ ಜೊತೆ ಆಫೀಸು ಸೇರಿದ್ದ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-81516672651997097062010-07-12T21:48:00.004+05:302010-07-12T22:24:24.472+05:30

"ಪತ್ರ ಬರವಣಿಗೆ ಎಂದರೆ ಅದು ನೇರ ಹೃದಯದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ" ಹೀಗೆಂದು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ. ಮುಖತಃ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಹೇಳಲಾಗದ್ದು, ಅಥವಾ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಹೇಳಿದರೆ ಅಸಹಜ ಎಂದೆನಿಸುವ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ! ಹಾಗೆಯೇ, ಅದನ್ನು ಓದುವವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಕೊಡುವ ಅನುಭೂತಿ, ಸಂತೋಷ ಅದಮ್ಯವಾದದ್ದು. ಮುಂಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ರವಾನೆಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪತ್ರ ಮಾಧ್ಯಮ, ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಸಂಪರ್ಕ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-52195312444777153362010-06-28T22:16:00.006+05:302010-06-29T00:00:17.339+05:30

-ಬೀಚಿಯವರ 'ನನ್ನ ಭಯಾಗ್ರಫಿ'ಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹರಪನ ಹಳ್ಳಿಯ ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಜಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಸಾಲುಗಳು!ನಿನ್ನೆ ನಡೆದ ಏನೋ ಕಲಹಕೆಇಬ್ಬರೊಳು ಮೂಡಿದ ಭಿನ್ನ ಮತಕೆಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ಬೆಳೆದುಚರ್ಚೆ ಎತ್ತೆತ್ತಲೋ ಹರಿದುಅವನು ಪೂರ್ವಕೆ ಅವಳು ಪಶ್ಚಿಮಕೆಮುಖ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿರಲು,ನಗಿಸುವ ಪಣ ತೊಟ್ಟವ ಅಳಿಸುತ್ತಿರಲು,ಅವಳ ಮನದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಅನಿಸಿದ್ದು ನಿಜವಂದು-"ಛೇ ನನ್ನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೆ ಈ ಥರವೇ?"ಎಂದು!!ಆದರೆ...ಮುಂಜಾನೆ ಬಚ್ಚಲಲಿ ಯೋಚನಾ ಗುಂಗಲ್ಲಿಸಾಬೂನು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-14727193144080604412010-06-04T22:44:00.003+05:302010-06-04T23:12:15.619+05:30

"ಶುಭಾ, ನಿಂಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಏನು ಗಿಫ್ಟ್ ಬೇಕು ಹೇಳು" "ವಿಶ್ವ ಪರಿಸರ ದಿನ ಅಲ್ವಾ, so, ನೀನು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡೋಕೆ, ಪರಿಸರ ಹಸಿರಾಗಿಡೋಕೆ, ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡು, ಅದೇ ನಂಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗಿಫ್ಟು :) ಹಾಹಾ - ದೊಡ್ಡ ಜನರ ಥರ ದೊಡ್ಡ ಮಾತಾಡಿದೆ ಅಲ್ವಾ !" *** "ಲೇ ಶುಭಾ, ಬೇಗ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಫೋನ್ ಕೊಡು, ನಂಗೆ ಹಸಿವಾಗ್ತಾ ಇದೆ ಜೋರು, ಮಾತು ಮುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ......." "ಅಮ್ಮ ಬೇಗ ಬಾ, ಅಕ್ಕಂಗೆ ಜೋರು ಹಸಿವಂತೆ, ನಿನ್ನ ತಲೆ ತಿನ್ನೋಕೆ ಕರೀತಿದಾಳೆ!" *** "ಹೇ ಅಕ್ಕಾ, ಇವತ್ತು ನನ್

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-25593923351267345102010-05-19T20:36:00.008+05:302010-05-28T14:17:09.987+05:30

ಹನಿ ಹನಿ ಹೊರಗೆ ಭೋರೆಂದು ಹೊಯ್ಯುತಿಹ ಮಳೆಯು ಒಳಗೆ ಅರ್ಧರ್ಧ ಬರೆದಿಟ್ಟಿಹ ಸಾಲುಗಳನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಂತೆ, ಅಟ್ಟಹಾಸದ ಗಾಳಿ ಬೀರುತಿದೆ ಅದಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರಗೈಯಲು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-48156082969435780662010-04-25T23:22:00.005+05:302010-04-26T00:29:57.652+05:30

ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಏನೇನೋ ಭಾವಗಳು ಮನದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯುಗುತ್ತಿದ್ದವಾದರೂ, ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೋ ಮನಸ್ಸಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆಗಳು ಮೂಡಿದರೂ, ಬರೆಯುವ ಯೋಜನೆ ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಂದಕಾಳೂರಿನ ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಾ, ಭಾವ ಯಾವಾಗ ಜೀವ ತಳೆಯುತ್ತೆ ಅಂತ ಅದೆಷ್ಟು ಕಾದರೂ ಬರದವುಗಳು, ಎದೆಯಾಳದಿಂದ ಚಿಮ್ಮಿ ಹೊರಬರಲು ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಟ್ಟು ಊರಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕಾಯ್ತು(ಆದರೆ ಭಾವ ಜೀವ ತಳೆದಿದ್ದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ!). ಊರಿಗೆ ಹೊರಡುವಾಗಿನ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-19248727253836567432010-03-16T10:19:00.004+05:302010-03-16T11:08:12.564+05:30

ಹೊಸ ವರುಷದ ನವ ವಸಂತಕೆನೂತನ ಬದುಕಿನ ನವೀನ ಚಿತ್ರಕೆಜೊತೆಸೇರಿ ನಾವು ರೇಖೆ ಎಳೆಯೋಣಸುಂದರ ನಕಾಶೆಯ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸೋಣರಂಗುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವ ಆರಂಭಿಸೋಣಮಾಮರದ ಹೊಚ್ಚ-ಹೊಸ ಚಿಗುರಿಗೆಚೈತ್ರದ ಮಧುರ ಬಿಸಿಲ ಝಳಕೆಕೋಗಿಲೆ ನಲಿಯುತಾ ಹಾಡಿರಲುನನ್ನೆದೆಯ ತುಂಬಾ ಕಾರಂಜಿ ನರ್ತನತಂಪನೆರೆವ ನಿನ್ನ ಸಾಮೀಪ್ಯದ ಪುಳಕಕೆಸಾಗೋಣ ಬಾ ನಾವಿನ್ನು ಜೊತೆಯಾಗಿಜೀವನ ತೇರಿನ ಜೋಡಿ ಹಯವಾಗಿಚೈತ್ರದ ಚಂದ್ರಮ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿಹನುಬೆಳಕ ಸೂಸುತಾ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿಹನುನಮ್ಮ ಸಂಗಮಕೆ ಕಾಯುತಿಹನುನಾವು ಜೊತೆಗಿರುವ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-42852710614190777112010-03-06T23:38:00.005+05:302010-03-07T00:08:14.869+05:30

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಗಾತಿ,ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಅಂತೆ - ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಹೊರತು! ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಮಧುರತೆಗೂ ಈ ಮಾತು ಹೊರತಲ್ಲ. ಆ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದವು? ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದ ಸುಂದರ ದಿನಗಳು. ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿನ ಕಾಲಯಾಪನೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು! ದಿನದ ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಳೆದರೂ ಆ ಕ್ಷಣಗಳೆಲ್ಲ ಅತಿ ಮಧುರ. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಸಾಗುವಾಗಲೂ ಪಕ್ಕದಲಿ ಕುಳಿತು, ನಡೆಯುವಾಗ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತ, ಸದಾ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-41403605815297153392010-02-09T23:36:00.004+05:302010-02-10T10:50:12.525+05:30

-ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದ "ಸಖಿ"ಗಾಗಿ ಬರೆದದ್ದು. ಫೆಬ್ರವರಿ 1-15 ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ.ಮೊನ್ನೆ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬವಿತ್ತು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂದರೆ ಮುಂಜಾನೆ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಕೆಯ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ಎನ್ನುವುದೇ ಮರೆತು ಹೋಗಿತ್ತು! ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ವಾಪಾಸ್ ಬಂದಾಗ ಯೋಚನೆ ಶುರು ಆಯಿತು - ಏನಪ್ಪಾ ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡುವುದು ಎಂದು. ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡುವಾಗ ಏನಾದರೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುವಂಥದ್ದು ಕೊಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷ ಆಗುವಂಥ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಆ ಕತ್ತಲು ಕವಿಯುತ್ತಿರುವ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-55325929183344570992010-01-30T01:53:00.007+05:302010-01-30T22:20:05.813+05:30

ಪ್ರೌಢ ಶಾಲಾ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಸಮಾರಂಭ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಂಭ್ರಮ. ನೃತ್ಯ ನಾಟಕ ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವವರೆಲ್ಲಾ ಆಯಾ ಪ್ರಕಾರ/ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಕಲ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಜ್ಜಿತರಾಗಿ ಪರದೆಯ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿದಾಗಲೂ ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೀಡಲಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಉತ್ಸಾಹ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ! ಇದೀಗ ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ "ಸಂಸ್ಕ್ರತ ನಾಟಕ - ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ" ಎಂಬ ನಿರ್ವಾಹಕರ ಘೋಷಣೆಯ ನಂತರ ವೇದಿಕೆಯ ಪರದೆ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-78601779268618864482010-01-04T22:36:00.009+05:302010-01-05T10:46:09.267+05:30

ಇಂದು "ಭಾವ ಜೀವ ತಳೆದಾಗ"ಕ್ಕೆ ವರ್ಷ ತುಂಬಿದ ಸಂಭ್ರಮ. ಒಮ್ಮೆ ಹಿನ್ನೋಟ ಬೀರಿದಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಖುಷಿ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯ ಯಾಕೆಂದರೆ - ಬ್ಲಾಗು ಆರಂಭ ಮಾಡುವಾಗ, ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗುಗಳಿವೆ ಎಂದಾಗಲೀ, ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕನ್ನಡ ಅಭಿಮಾನ, ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತಿ ಇರುವ ಮಿತ್ರರೂ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಾಗಲೀ ನನಗೆ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ. ಖುಷಿ ಯಾಕೆಂದರೆ - ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮೀರಿ ಕನ್ನಡ ಬರಹಗಳನ್ನು, ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ,

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-83521165275194973552009-12-29T18:59:00.003+05:302009-12-29T22:02:53.247+05:30

ಮನದ ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಗೆದ್ದುಮತ್ತೆ ಎದ್ದ ಬಿರುಗಾಳಿಯಹೊಯ್ದಾಟದಲೂ ದಿಟ್ಟನೆ ನಿಂದುಅಷ್ಟ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬರುತಿಹಭವ್ಯ ಆರ್ಭಟವ ಒದ್ದುಮೌನ ಭೂಮಿಕೆಯ ಅಂತಿಮಘಟ್ಟದಲಿ - ಜೀವ ತಳೆದಿದೆ ಕವಿತೆಲೇಖನಿ ಚಡಪಡಿಸುತಿದೆ ಸುಂದರ ಪುಟವ ಅರಸುತಿದೆಕವಿತೆ-ಪುಟದ ಸಂಗಮಕೆ ಕಾಯುತಿದೆಮತ್ತೆ ಮೂಡುವ ನವಿಲುಗರಿಯ ಕನಸ ಕಾಣುತಿದೆಪುಟವೊಂದು ಹಾತೊರೆಯುತಿದೆ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆವರಿಸಿಬಿಡುವ ಕವಿತೆಗಾಗಿಬಹುವಾಗಿ ತವಕಿಸುತಿದೆಕವಿತೆಯ ತನ್ನದಾಗಿಸುವುದಕಾಗಿಆಷಾಢದ ಗಾಳಿ ಭೋರೆಂದು ಬೀಸುತಿದೆ ಎಲ್ಲವನೂ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-53844215931081724872009-12-10T23:40:00.010+05:302009-12-11T19:25:24.974+05:30

-- ಒಂದು ನೊಂದ ಹೃದಯದ ಮೂಕ ವೇದನೆ !ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುತಿವೆ ಗೆಳೆಯಾ...ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚುತಿವೆನಿನ್ನ ಬಯಸಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚುತಿವೆಮುಷ್ಕರ ಹೂಡುತಾ ಹುಡುಕಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿವೆ !ನೀನಿರುವ ಬೀದಿಯಲಿ ಓಡಾಡುತಿರಲುನೀ ಬರುವ ಸಮಯದಲಿ ನಾನೂ ಹೊರಡಲು,ನೀ ನಡೆವ ಹಾದಿಯಲಿ ನಾ ಚಲಿಸುತಿರಲುಹುಡುಕಿತ್ತು ಕಂಗಳು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನುಜೊತೆಗೆ ಜೊತೆ ಸೇರುವ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟವನುಸಾವಿರ ಜನಗಳು ಸೇರಿದ್ದ ಮೇಳದಲಿನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ನಾ ನಡೆದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿನನ್ನೆದೆಗೆ ನಿನ್ನುಸಿರು ತಾಕಿದ ಘಳಿಗೆಯಲಿಮನಸು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-81337314073221110052009-11-09T22:42:00.011+05:302009-11-13T00:08:30.217+05:30

-"ಬಾ.. ನೋಡು ಗೆಳತಿ... ನವಿಲುಗರಿಯು ಮರಿ ಹಾಕಿದೆ..." ಈ ಹಾಡಿನ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಿಂದ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಿವು ! ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಡಿದು... ಈ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳತಿ, ಅದೇ ಹಾಡಿನ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ, ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು ? - ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದಾಗ ಜೀವ ತಳೆದ ಸಾಲುಗಳು... ಬಾ ನೋಡು ಗೆಳೆಯಾ..ನನ್ನ ಮನವು ಅರಳಿ ನಿಂತಿದೆ...ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದೆ.. ಬರುವ..ನಿನ್ನನೇ ನೆನೆಯುತಾ...ನಾ..ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುವೆ..ನಿನ್ನಾ ದಾರಿಯ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-43178360345771649432009-11-03T23:30:00.012+05:302009-11-19T22:08:38.360+05:30

- This blog post is dedicated to all those who made my birthday a memorable one!"It is called as "Happy" Birthday because its our duty, to make you happy on that day." I remember these words of my colleague, DeepShikha who said this on my Birthday, last year. It was just a week before of my Birthday, DeepShikha - my team lead, had relocated in Gurgaon, which is her native. In first few days of my

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-33862425828436510972009-10-28T22:14:00.009+05:302009-10-29T18:32:07.485+05:30

ತ್ರಿಪುರ ಸುಂದರಿ ಹೆಣ್ಣಿಗೆತನ್ನ ಮೊಗದ ಚೆಲುವನ್ನುತಾ ನೋಡಲಾಗದಿರುವುದುದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಶಿಕ್ಷೆ...ಕನ್ನಡಿಯೇ ಆಕೆಗೆ ಶ್ರೀ ರಕ್ಷೆ ****************************************************** ಕಾರಣ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಯಾರಿಗೂ ಅಂದು ಲೇಡಿಸ್ ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ಆ ಕನ್ನಡಿ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-53643692089740854812009-10-13T22:18:00.006+05:302009-10-14T12:49:17.117+05:30

ಭಾನುವಾರದ ಸಂಜೆ ಬೇಸರಿಸುತಿದೆ !ವಿಶಾಲ ಮೈದಾನದಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟು ಆಡುತಿಹಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದ"ಛೆ ಸಂಡೇ ಆಗೋಯ್ತು ಕಣ್ರೋ" ಎನ್ನೋಬೇಸರದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತಾ....ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕಿನ ಮೂಲೆ ಬೆಂಚಲ್ಲಿಮೈಗೆ ಮೈ ತಾಗಿಸಿ ಲೋಕವನೇ ಮರೆತಿಹಮಧುರ ಭಾನುವಾರ ಮುಗಿದ ಬೇಸರದಿದೂರವಾಗುತಲಿರುವ ಪ್ರೇಮಿಗಳವಿರಹ ವೇದನೆಯನು ತಾ ನೋಡುತಾ...ಆರಂಭವಾಗಲಿಹ ಪರೀಕ್ಷಾ ತಯಾರಿಗೆಪುಸ್ತಕ ರಾಶಿಯೆದುರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ,ಹೊರಗಿನ ಆಗಸದಿ ಕವಿದಿರುವ ಮೋಡಕೂಭಾನುವಾರದ ಸಂಜೆಯನು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-37546865984597413972009-09-23T22:34:00.002+05:302009-09-23T22:58:08.633+05:30

ತೀರದಲಿ ಕಾಯುತಿಹ ಕಾಲ್ಗಳನು ತೋಯಿಸದೆ,ಆಸೆ ತೋರಿಸಿ ಹಿಂದಿಕ್ಕುವ ಅಲೆಗಳಂತೆ...ಕಡ್ಡಿ ಗೀರುತಿರೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಬೆಳಗಿ ಹೊಳೆದು,ಮತ್ತೆ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗದ ಅಗ್ನಿ ಶಿಖೆಯಂತೆ...ಮುಷ್ಟಿಯಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಖುಶಿಪಡುತಲಿರಲು,ಸದ್ದಿರದೆ ಜಾರಿ ರಿಕ್ತ ಹಸ್ತವನುಳಿಸುವ ಮರಳಿನಂತೆ...ದಿನದೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣವೂ ರವಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು,ಒಂದಿನಿತು ಹನಿಸದೆ ಓಡುವ ಮೋಡದಂತೆ...ಮನಕೆ ದಾಳಿ ಇಡುತಲಿವೆ ಪರಿ ಪರಿಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲಾಗದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಲಹರಿ !

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-67670086989764881592009-09-09T18:44:00.003+05:302009-09-09T18:49:45.447+05:30

ಪ್ರತಿ ನಾಳೆ ಇಂದಾಗುತ್ತಿದೆ"ಇಂದು" ಗಳು ನಿನ್ನೆಗಳಾಗುತಿವೆಬದುಕ ಹೊಳೆ ನಿಂತ ನೀರಾಗಿದೆಮನಸು ಗೊಂದಲದ ಬೀಡಾಗಿದೆಸರಣಿ ಅಲಂಕಾರ ದೀಪದಲ್ಲಿಚಕಚಕನೆ ಓಡುವ ಬೆಳಕಿನಂತೆಚಲನೆಯ ನೋಟ ಕಂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಾಸ್ತವದ ಬದುಕು ಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಥಾವರ!ಸುಂದರ ಕಾರಂಜಿ, ಚಿಮ್ಮುತಿಹ ನೀರುಮನಕೆ ಆಹ್ಲಾದ ಬಾಹ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯವಾಸ್ತವದಿ ಇರುವುದು ಅದೇ ನೀರುಆಂತರ್ಯ ಹುಡುಕುತಿದೆ ಹೊಸತನಕಾಗಿಗರಗರನೆ ತಿರುಗುವ ಧರಣಿಯದೋಚಲನೆ ಭ್ರಮೆಯಾದರೂ ವಾಸ್ತವದ ಸತ್ಯಬದುಕಿನ ಚಲನೆ ನಿಜವೋ - ಭ್ರಮೆಯೋಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಮನದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-68107207394006759182009-08-31T22:27:00.009+05:302009-09-01T14:28:24.116+05:30

"ಯಾವಾಗ ನೀನು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಿಯೋ, ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೀಯೋ, ಆಗ ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತಾ ವಿಜಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ" ಇದು "ಲಗೇ ರಹೋ.. ಮುನ್ನಾಭಾಯಿ" ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ, ಗಾಂಧೀಜಿ ಮುನ್ನಾ ಭಾಯಿಗೆ ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳು! ತುಂಬಾ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾದ ಮಾತುಗಳು. ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸದಾ ಅನುಸರಿಸುವುದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ದಿನಾಚರಣೆಯಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಟಿ.ವಿ. ಚಾನಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಈ ಚಿತ್ರದ ದೃಶ್ಯ ಮೂಡಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಂಧೀಜಿ ಹೇಳಿದಂತೆ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-9363452008586105002009-08-14T23:33:00.005+05:302009-08-15T00:30:30.906+05:30

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿನವೆಂದರೆ ಅಂದು -ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಹುರುಪು, ಚಿಮ್ಮುವ ಉತ್ಸಾಹವಂದೇ ಮಾತರಂ, ಸಾರೇ ಜಹಾನ್ಸೆ ಹಾಡುವುದಕೆಗಾಂಧೀ ಮೈದಾನಕೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲಿ ಸಾಗುವುದಕೆದೂರದರ್ಶನದಿ ದಿಲ್ಲಿ ಧ್ವಜಾರೋಹಣ ನೋಡುವುದಕೆಇಂದು -ಉಳಿದೆಲ್ಲವುಗಳಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ರಜಾದಿನಹಳೆಯ ದಿನಗಳನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕೆಕಳೆದ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಗೆ ಕೊರಗುವುದಕೆಟಿ.ವಿ ಎದುರು ಕುಳಿತು ಚಾನಲ್ಲು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಕೆ ! ******** ಹಬ್ಬದ ದಿನಅಂದು -ಮೊದಲು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-27406288866633592902009-07-29T00:08:00.003+05:302009-07-29T00:24:20.191+05:30

- ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕಾಗಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತಿರುವ, ಸಕಲರಿಗೂ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಮಾದರಿಯಾಗಿರುವ team-mate ಹರಿಹರನ್ ಗೆ, ಆತ್ಮೀಯ ವಿದಾಯ ಕೋರುತ್ತಾ ಬರೆದ ಕವನ...ನೂರಾರು ತಾರೆಗಳು ಮಿನುಗುತಿಹ ಆಗಸದಿಸ್ಫುಟವಾಗಿ ಹೊಳೆದ ಧ್ರುವ ನಕ್ಷತ್ರ ನೀನುಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುವ ಸುವರ್ಣ ಹಾರದಲಿಬೆಳಗಿದ ಸುಂದರ ಹವಳ-ಪದಕ ನೀನುಎರಡೇ ವರುಷಗಳಲಿ ಬಿಳಲು ಬಿಟ್ಟುಬಹು ಎತ್ತರಕೆ ಬೆಳೆದ ವೃಕ್ಷ ನೀನುಅಸಹಾಯಕತೆಯಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತಿಹರಿಗೆಆಧಾರವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆ ನೀನುಎಲ್ಲರೊಳು ಒಂದಾಗಿ,

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-882263898264431582009-07-16T18:46:00.012+05:302009-10-13T22:37:44.403+05:30

ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನಸುಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಊರಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಿನ ಕಳೆದಿದ್ದೆ ತಪ್ಪಾಯ್ತೋನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಅದು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿದೆಖುಷಿ ಪಡುತಿರಬೇಕು ನನ್ನ ಮನಸುಧೋ ಎಂದು ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದುಅಲೆಯುತಿದೆಯೇನೋ ಕಡಲ ತೀರದಿಭೋರ್ಗರೆದು ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಅಲೆಯ ನೋಡುತಾಸುತ್ತಾಡುತಿರಬಹುದು ವಿಶಾಲ ಮೈದಾನದಿಸೊಂಪನೆ ಬೆಳೆದಿರುವ ಹಸಿರ ಪೈರಿನ ಜೊತೆಮೆಲ್ಲುತಿರಬಹುದು ಬಿಸಿಯಾದ ಗೋಳಿಬಜೆಪುಟ್ಟ "ಮಿತ್ರ ಸಮಾಜ" ಹೋಟೆಲಿನ ಒಳಗೆಹಾರಾಡುತಿದೆ ಅದು ಸಂತಸದ ಹೊನಲಿನಲ್ಲಿಆ ಬ್ರಹ್ಮ ರಥದ ಪತಾಕೆಯ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-63402276055133387992009-07-06T23:41:00.004+05:302009-07-07T12:23:26.134+05:30

ಪುಟ್ಟ ಜೀವವೊಂದು ಸಾಗುತಿದೆ ಬೇಸರದಿತನ್ನ ಒಲವ ಗೂಡಿನಿಂದ ದೂರ ದೂರಕ್ಕೆಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಜಾರಿದ್ದವು ಕಣ್ಣಿಂದ ಹನಿಗಳುಪ್ರತಿ ಹನಿಯಲೂ ಕಾಣುತಿತ್ತುಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳ ಮಧುರ ನೆನಹುಗಳಅಚ್ಚಳಿಯದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಹರಿಯುತಿತ್ತು ಹನಿ ಸಾಲು ಒಂದಿನಿತು ನಿಲ್ಲದೆಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವ ಆ ಬಿಂಬವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು ಜಾರಿದ ಆ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿ ಬಿಂದುಜೇನುಗೂಡಿನಲಿ ಕಳೆದ ಸವಿಗೆ ಕುರುಹಾಗಿತ್ತು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-26631126679172865662009-06-20T22:47:00.003+05:302009-06-20T23:59:15.930+05:30

ಅವಳು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳುಯಾವುದರ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆಅವಳು ಖುಷಿಯಲಿದ್ದಳುಅವಳದೇ ಮುಗ್ಧ ಲೋಕದಲ್ಲಿಅವನು ಬಂದನು ಆಗಅವಳ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿದಅವಳ ಖುಷಿಗೆ ತಾನೂ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಇನ್ನೂ ಖುಷಿ ಪಡಿಸಲು ಪಣ ತೊಟ್ಟಅವಳ ಬಾಳಿಗೆ ದೀಪವಾಗಲುತಾನು ಉರಿಯ ಹೊರಟನುಬೆಂಕಿಯ ತಾಪಕೆ ಹೆದರಿದೂರ ಹೊರಟಳು ಆಕೆತಂಪನೆರೆಯುವೆನೆಂದು ತಾನುಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಾಗಹೊರಟನುಆಕೆ ಆತನಿಗಾಗಿ ಕರಗಲಿಲ್ಲಅತಿಯಾದ ತಂಪಿಗೆ ಶಿಲೆಯಾದಳುಆಕೆಯನು ಕಥಾನಾಯಕಿಯಾಗಿಸಲುಹೊರಟಿದ್ದ ಅವನು - ತಾನೇ ಕಥೆಯಾದಆಕೆಯೋ ಕಥೆಯ ಓದುಗಳಾದಳುತನ್ನ ಬದುಕಿಗೊಂದು ನೀತಿ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-17857939825757922402009-06-05T00:13:00.005+05:302009-06-05T14:14:26.451+05:30

-ಪ್ರೀತಿಯ ತಂಗಿ ಶುಭಾಳಿಗಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ ಬರೆದದ್ದು...ಮುದ್ದಾದ ನೋಟದಿಂದ ಹೃದಯವನು ಗೆಲ್ಲುವಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ, ಮುಗ್ಧ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಂದ ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವಇನ್ನೊಮ್ಮೆ, ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಮೈವೆತ್ತು ಕಂಗೊಳಿಸುವಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಚತುರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಕ್ಕು ನಗಿಸುವಬೇಸರವಾದೊಡೆ ನನ್ನ ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಕಣ್ಣೇರು ಹರಿಸುವ ಸಂತೋಷವಾದೊಡೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಹಂಚಿ, ಹಾರಾಡುವನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆದಕಿ ವಿಚಾರಿಸುವನನ್ನ ಕೈಯೊಡನೆ ಕೈ ಸೇರಿಸಿ, ಶಾಲೆಗೆ ಜೊತೆ ನಡೆದಎಂದಿಗೂ, ಯಾವುದಕೂ, ಬಹುವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸದನಗು ನಗುತಾ,

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-7069720696625357362009-05-30T12:35:00.002+05:302009-05-30T13:08:05.736+05:30

ಚಂದಮಾಮ ಇಣುಕುತಿಹನುಕುಡಿ ನೋಟ ಬೀರಿ ನಗುತಲಿಹನುಜೀವನದುದ್ದದ ಜೊತೆಗಾರಸದಾ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟ ಗೆಣೆಕಾರಪುಟ್ಟ ಕಂದನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನೋಡುತಿದ್ದೆಯಾರೂ ದೂರವಾದರೂ ನೀ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದೆದಿನವಿಡೀ ದಣಿದಾಗ, ನೀ ಎದುರು ಬರುವೆಮಧುರ ಸಿಂಚನವ ಎರೆದು ಪುಳಕಿಸುವೆ ಕುಗ್ಗುತಾ ಕಾಣೆಯಾದರೂ ಒಂದೊಮ್ಮೆಹಿಗ್ಗುತಾ ನಗಿಸುವೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆಮರೆತು ಮರೆಯಾಗುವ ಉಳಿದವರಂತಲ್ಲನೀ ಸದಾ ಜೊತೆಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ನಲ್ಲಎದುರಿಗಿಲ್ಲದಿರೂ ಆ ಒಂದು ದಿನನೀಡುವೆ ಖುಷಿಯನು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ದಿನಮರೆಯಾಗುವ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸುವೆ ಸ್ಪಷ್ಟಅದಕಾಗೇ ಆಗುವೆ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-83297577465832790462009-05-13T22:08:00.011+05:302009-05-14T01:05:43.367+05:30

ಅದೊಂದು ಮಾಮೂಲಿ ಸಂಜೆ. ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿದ್ದರೂ, ಬಸ್ಸು ಹೊರಡುವ ಸಮಯ ಆಗಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಹೀಗೆ ಏನೋ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬೇರೆ ಹಲವು ರೂಟ್ ಗಳ ಬಸ್ಸುಗಳು, ಆಫೀಸಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೂರು ನಾಕು ಸಲ ಇವೆಯಾದರೂ, ನನ್ನ ರೂಟ್ ನ ಬಸ್ಸಿರುವುದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಲ, ಸಂಜೆ ಒಂದು ಸಲ ಮಾತ್ರ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತು, ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿದ್ದರೂ, ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಹೀಗೆ ಬಸ್ಸುಗಳ ಸಮಯ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ವಿಧೇಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಸೋಜಿಗವಲ್ಲವೆ?

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-50414236286546171912009-05-10T01:00:00.003+05:302009-05-10T01:20:31.641+05:30

ಶೈಶವದಾರಂಭದಲಿ ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುವಾಗಪ್ರಥಮ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಕಾಲೂರಿದಾಗಓಡುತ, ಆಡುತ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಾಗಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿದ ಮಾತೆಗೆ ನಮನಬಾಲ್ಯದಲಿ ಎಲ್ಲದಕೂ ಹಠ ಮಾಡಿದಾಗಊಟಕ್ಕೆ ತಿಂಡಿಗೆ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದಾಗಚಂದಮಾಮನ ತೋರಿಸಿ ಕಥೆ ಹೇಳಿದಮ್ಮನಿಗೆತಲೆ ಬಾಗಿ ಮಾಡುವೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ನಮನಗುರಿಯತ್ತ ಸಾಗಲು ದೂರಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ,ಕಣ್ಣಿಂದ ಹನಿ ಬಿಂದು, ನಿಲ್ಲದೆ ಹರಿದಾಗಅದ ತಡೆದು, ದೃಷ್ಟಿಯನು ಗುರಿಯೆಡೆಗೆ ಹಾಯಿಸಿದನಲ್ಮೆಯ ಮಾತೆಗೆ ಒಲುಮೆಯ ನಮನಸಂತಸದ ನಗುವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದಳಾಕೆಮನದ ದುಗುಡವನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಿದಾಕೆಸುಂದರ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-7141065694701811482009-05-04T22:39:00.004+05:302009-05-04T23:02:36.119+05:30

ಉರುಳುವ ಕಲ್ಲಿಗೆ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲ ಬೇರಿಲ್ಲನಿಂತು ಅದನಾರೂ ನೋಡುವರೇ ಇಲ್ಲಫುಟ್ ಬಾಲಿನಂತೆ ತಳ್ಳುವರೆ ಎಲ್ಲಾಜಗಕೆಂದು ಅದರ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲಾಪುಟ್ಟ ಕಲ್ಲೆಂದು ಜನಕೆ ತಾತ್ಸಾರಸುಲಭದಲಿ ಎಸೆದು ಮಾಡುವರು ಜಯಕಾರಒಂದಿನಿತು ಇಲ್ಲ ಅದರೆಡೆಗೆ ಮಮಕಾರನೀಡರು ಯಾರೂ ಅದಕೆ ಸಹಕಾರಅನುಭವಿಸುತಿದೆ ಅದು ಸಕಲ ನೋವನ್ನುಸಹಿಸುತಿದೆ ಉಳಿಯ ಪ್ರತಿ ಹೊಡೆತವನ್ನುಮುಂದುವರೆಸುತಿದೆ ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನುತಾನೂ ಆಗಲು ಹೊಳೆವ ಹೊನ್ನುಸುತ್ತುಗಟ್ಟಿವೆ ರಾಶಿ ಮುತ್ತು ರತ್ನಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿವೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕಲ್ಲನ್ನಹೋರಾಡುತಿದೆ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-72810466958245788762009-04-21T23:41:00.005+05:302009-04-30T20:14:46.218+05:30

ಬಾಗಿಲೊಳು ನಿಂತಿತ್ತು ನವ ವಸಂತಸೊಂಪಾಗಿ ಬೀಸಿತ್ತು ತಂಪಾದ ಮಾರುತತಂದಿತ್ತು ಮನಕೆ ಆಹ್ಲಾದ ಚೈತನ್ಯಮಾಡಿತ್ತು ಎಲ್ಲ ದುಗುಡವನು ಶೂನ್ಯಇಹವನು ಮರೆತು ಮನಸದು ಓಡಿತ್ತುಮುಂಬರುವ ಗ್ರೀಷ್ಮದ ತಾಪಕೆ ಹೆದರಿತ್ತುಹೇಗೆ ತಾಳುವುದು ವಿರಹದ ಬೇಗೆಯನುಎಂದು ಮಾಡಿತು ಈಗಲೇ ಚಿಂತೆಯನುವರ್ಷದ ನೆನಪಾಗಿ ಕನಸೊಂದು ಮೂಡಿತುಅರಳಿತು ಮನಸು ಸಂಗಮವ ನೆನೆದುಬಯಕೆ ಅತಿಯಾಯ್ತು ಜೋರಾಗೋ ಮಳೆಯಂತೆಒಂದಾಗಿ ಹೋಗಲು ಸುರಿಮಳೆಯ ಜೊತೆಮತ್ತೆ ಮನದಂಗಳದಿ ಬರುವವನು ಶರತಎಲ್ಲವನೂ ಉದುರಿಸಿ ಆಗುವನು ಸಂಪ್ರೀತಹೇಮಂತ ಕಾಲಿಡಲು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-88849346000783063432009-04-19T21:42:00.003+05:302009-04-20T10:40:56.843+05:30

ನೊಂದ ಜೀವವೊಂದಳುತಲಿದೆ ಖಾಲಿ ಹೃದಯದಲಿಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸುತಿದೆ ಏಕಾಂತದೂರಿನಲಿಪಯಣವ ಸಾಗಿಸುತಿದೆ ಒಂಟಿ ಹಾದಿಯಲಿಕಂಬನಿಯು ಜಾರುತಿದೆ ಕಣ್ಣಿನಣೆಕಟ್ಟೆಯಲಿ...ನೋಡುವೆಯಾ ನೀನೊಮ್ಮೆ ಹೊಳೆವ ರವಿಯನ್ನುವಿಶಾಲಾಗಸದಿ ಏಕಾಂಗಿಯವನು, ನಲಿಸುವನು ಸಕಲ ಜೀವ ರಾಶಿಯನು ನೀಡುವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಾಳ್ವ ಶಕ್ತಿಯನು ಮಿನುಗುತಿರುವನು ನೋಡು ಆ ಚಂದಿರ ತಾರೆಗಳು ನೂರಾರು, ದೂರ ದೂರ ಕಾರಿರುಳ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯವನುಆದರೂ ತಂಪ ಬೀರಿ, ನಗುತಲಿಹನು ಅಬ್ಬರದಿ ಭೋರ್ಗರೆವ ಸಾಗರವ ನೋಡು ಏನಾದರೂ ನಿಲ್ಲದು ಮೊರೆವ ಅಲೆಗಳ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-39965642095754537312009-04-08T18:32:00.010+05:302009-04-19T22:49:21.750+05:30

ನಾಕು ಮೂಲೆಯಿರುವ ಆ ವಿನ್ಯಾಸ ಕ್ಯುಬಿಕಲ್ಲುಒಳಗಿರುವ ಅಭಿಯಂತರ ಆಗುವನು ಜೀವ ಇಲ್ಲದ ಕಲ್ಲು !ಖುಷಿ ಪಟ್ಟು ಒಪ್ಪಿದ್ದ ಆಕೆಯನುಹೇಳಲು ಅವಳೊಂದು ದಿನ..."ಸದಾ ಅನಿಸುವುದು ಪ್ರಿಯ,ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಂತೆ ನೀ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ"ಈಗ ಅವನದು ಪಾಪ ನಾಯಿ ಪಾಡುಅವಳು ಸದಾ ಮುಂದೆಅವನು ಅವಳ ಹಿಂದೆ !ಬಂದಿದೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಅಗ್ಗದ ಕಾರು ನ್ಯಾನೋಪೈಪೋಟಿ ಕೊಳ್ಳುವುದಕೆ ಮೊದಲಾರೆಂದು, ನೀನೋ ನಾನೋ ?

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-25772816450068468302009-03-25T23:25:00.013+05:302009-04-19T23:26:04.786+05:30

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ನೂರಾರು ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿ ನದಿ ತೊರೆ ನೀರು ಒಂದೆಡೆ ಪರ್ವತ ಒಂದೆಡೆ ಇಳಿಜಾರು ಕರ್ತನ ಮಹಿಮೆ ತಿಳಿಯದವರಾರು? ಜುಳು ಜುಳು ಹರಿವ ನದಿಯೊಂದ ಕಂಡು ಅಳುತ್ತಿತ್ತು ಒಳಗೊಳಗೇ ಹಿಮ ನದಿಯೊಂದು ಮೇಲ್ನೋಟಕೆ ತಾನು, ಬರಿ ಮಂಜಾದರೇನು ಹರಿಯುವೆನು ಒಳಗೊಳಗೇ ನನ್ನೊಳು ನಾನು ತಟಸ್ಥ ನಿರ್ಜೀವಿ ನೋಡುಗರಿಗೆಲ್ಲಾ ಮೋಹಕ ಸಂಜೀವಿ, ನಿಜ ತಿಳಿದವರಿಗೆಲ್ಲಾಬೇಸರಿಸುತಿತ್ತೊಂದು ಎಲೆ ಮರೆಯ ಕಾಯಿ ನೋಡುವರೇ ಇಲ್ಲೆಂದು ಚಪ್ಪರಿಸಿ ಬಾಯಿ ಬರಿಗಣ್ಣಿಗೆ ನಾ ಕಾಣದಿರೆ ಏನು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-18076845437497213762009-03-20T23:06:00.001+05:302009-04-19T23:26:46.006+05:30

ಇರಬೇಕು ಶಾಪ ನಮ್ಮನೆಯ ನಳಕೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಕರ್ಣನಂತೆ ಬೇಕಿರಲು ಬರದ ವಿದ್ಯೆಯಂತೆ ಸಂಜೆ ತಿರುಗಿಸಿದರೆ ಭೋರ್ಗರೆವ ಬಿಸಿನೀರು ಭೋರೆಂದು ಅಳುವ ನವ ವಧುವಿನಂತೆ ಮುಂಜಾನೆ ನೋಡಲು ತಂಪನೆ ತಣ್ಣೀರು ಬೆಟ್ಟದಿಂ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ ಹನಿ ತೀರ್ಥದಂತೆ !

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-37279141110715819762009-03-19T23:14:00.001+05:302009-04-19T23:41:53.471+05:30

ನೆನಪಿನಾ ಸಾಗರದಿ ಉಕ್ಕುತಿವೆ ಅಲೆಗಳುಮುತ್ತಿಡುತಲಿವೆ ಓಡೋಡಿ ಹರಿದು ಬಂದುಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಲು ತೀರದಲಿ ನಿಂದು... ಬದುಕಿನ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅದೇನೋ ತಿಳಿಯದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭರತ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಇಳಿತಸದ್ದಿರದೆ ದಾಳಿ ಇಡೋ ನೆನಹುಗಳ ಮೊರೆತಆ ಏಳು ವರುಷಗಳ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾಣುತಿರಲೆಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಏಳು ಬಣ್ಣ ಸಂತಸವೇ ತುಂಬಿತ್ತು ಬಾಳ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಮತ್ತೆ ಹೋದ ಆ ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆ ಅರಳುವ ಮನಸಲಿ ಸುಂದರ ಹೂ ಮಳೆ ಎಂದೂ ಬತ್ತದ ನೆನಪಿನ ಸೆಲೆ ಕಾಲಿಡಲು ಷೋಡಶದಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಮಾಯೆ ಕನಸಿನ ಲೋಕದಿ ನಸುನಗೆಯ ಛಾಯೆ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-4114495690544376492009-03-07T21:26:00.001+05:302009-04-20T10:37:18.100+05:30

ರೇಡಿಯೋ ತಿರುಗಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಟಿ.ವಿ ಹಾಕಿದರೆ ಅಲ್ಲೂ, ಮತ್ತೆ ಓದುವ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನೆ, ಇಂದು ನಾಳೆ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು, ನೋಡುವುದು, ಓದುವುದು ಅಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನ - ಅದರ ಮಹತ್ವ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮಹಾನ್ ಗುಣಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಬಹುಮಾನ - ಇವೆಲ್ಲದರ ಕುರಿತು. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದಾಕ್ಷಣ ಅದರ ಅರ್ಥ ಪೂರ್ಣ ಆಚರಣೆ ಸಾಧ್ಯವೇ? ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾಡುವ ಏನನ್ನೆಲ್ಲ ಪುರುಷರು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಪಟಪಟನೆ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-2869555665318429972009-02-27T23:22:00.001+05:302009-04-20T10:38:09.079+05:30

ಉದಯ ರವಿಯೊಡನೆ ಸಕಲವೂ ಗೋಚರ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಮುಂಜಾನೆ ಸಂಚಾರ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವೊಂದು ಮನಸ ತಟ್ಟುವುದು ತೀರಾ ಆ ನೋಟಕಾಗುವುದು ಹೃದಯವು ಭಾರ ಓಡಾಡುವ ಜನರೆಷ್ಟೋ ಆ ಪಾರ್ಕಿನೊಳಗೆ ಇದರ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲ ಆ ಮಗುವಿನೊಳಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಅದರಾಟ, ಪುಟ್ಟ ಗುಡಿಸಲಿನ ಹೊರಗೆಕಿತ್ತ ಬಾಟಲಿಯ ಸೂತ್ರವಿದೆ, ಅವನ ಕೈಯೊಳಗೆ ಅವನ ಲೋಕಕೆ, ಅವನೇ ರಾಜ ಆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಮೇಲೆ ಹಾರಲು ಬಾಟಲಿ, ಕೆಳಗೆ ಸಂತಸದ ಬುಗ್ಗೆಅಷ್ಟರಲಿ ಕರೆಯುವನು, ಅಲ್ಲಿರುವ ತಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವನು ಹುಡುಗ, ಓಡೋಡಿ ಮುಂದೆ ಓಡಿಸಲು, ಕಿತ್ತಾಡುವ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-54890737292199967552009-02-13T23:44:00.001+05:302009-05-10T23:28:01.608+05:30

ಕಾಯುತಿರುವೆ ನಾ, ನಿನಗಾಗಿ ಸಂಗಾತಿ ಭೂಮಿ ಆಗಸದಿ ನೋಡಿದಂತೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಯಾವ ಮೇಘವು ವರ್ಷ ಸೂಸುವುದೋ ಎಂದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯು ತಂಪ ತರುವುದೋ ಆದರೇನು? ಈಗಿನ್ನೂ ಚಳಿಗಾಲವಲ್ಲಾ? ಎಲ್ಲೆಡೆಯು ಅರಸುತಿದೆ ಮನವಿಂದು ಬಯಸುತಿದೆ ಬಾಳ ಗೀತೆಯ ಸ್ವರವಾಗುವ ಗೆಳೆಯನನು ಹೃದಯ ರಾಗಕೆ ತಾಳವಾಗುವ ಇನಿಯನನು ಒಂಟಿ ಜೀವನ ಮುಗಿಸುವ ಜಂಟಿ ವಾದ್ಯವನು ಆದರೇನು? ನಾನಿನ್ನೂ ಸಂಗೀತ ಕಲಿತಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ? ಕೊನೆಗೂ ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದಿತ್ತು ಮೇಘವೊಂದು ವರ್ಷ ಸುರಿದಿತ್ತು ನಾನೂ ಸಂಗೀತ ಕಲಿತಿದ್ದೆ ಜತೆ ವಾದ್ಯದಿ ಗೀತೆಯ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-79411424787434106742009-01-29T23:21:00.001+05:302009-05-14T12:26:39.398+05:30

ಯಾಕೋ ಹರಿಯುತಿದೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕಣ್ಣೀರುಹೃದಯದಲಿ ಮಡುಗಟ್ಟಿವೆ ನೋವುಗಳು ನೂರಾರುಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ ಅನಿಸಿದ್ದು ನಿಜವಿಂದು ನಾನೂ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು ಹುಡುಗನೆಂದು!ಷರ್ಟ ಜೇಬಲಿ ಫೋನನು ಮಿಂಚಿಸಿಅದರ ಬಾಲವನು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತುರುಕಿಸಿವಾಹನ ಚಾಲನೆಯಲೂ ಸಂಗೀತವನಾಲಿಸಿಮಜಾ ಉಡಾಯಿಸುವ ಹುಡುಗರ ನೋಡುತಿರೆತಪ್ಪೇ ಹೀಗೆಂದು ಅನಿಸಿದರೆ -"ನಾನೂ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದರೆ?"ಆಫೀಸು ಬಾಗಿಲಲಿ ಗಂಟೆ ಎಂಟಾದಾಗಇರುಳುಗತ್ತಲಲಿ ಭಯ ಬಳಿಗೆ ಸುಳಿದಾಗಗಂಟೆ ಕಾದರೂ ಬಸ್ಸು ಬರದಾಗಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಗಡಿಯಾರದಿ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸುವಾಗನನಗೂ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-50819943409568501342009-01-14T13:04:00.000+05:302009-01-14T13:15:39.225+05:30

ಹುಟ್ಟುತಿದೆ ಧ್ವನಿಯೊಂದುಹೊರಡಿಸದೆ ಸದ್ದುಹೃದಯದಲಿ ಹೊರಡುತಿದೆಬಾಯಲ್ಲಿ ಅಡಗುತಿದೆಕೇಳಿಸುತಿಲ್ಲವೇ ಹತ್ತಿರದವರೇಎರಡಡಿ ಅಂತರ ದೂರದವರೇಹೇಳದೆ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲಹೇಳಲು ನನಗೆ ದನಿಯಿಲ್ಲಪಡೆಯಿರಿ ಒಂದಿನ ನನ್ನಯ ಸ್ಥಾನದಿನದಾದ್ಯಂತ ಪಾಲಿಸಿ ಮೌನಬಾಯಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬೀಗವ ಜಡಿಯಿರಿಕಿವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸವ ಕೊಡಿರಿತಿಳಿವುದು ಆಗ ದಿಟ ಏನೆಂದುಒಂಟಿತನದ ನೋವೇನೆಂದುಆದರೂ ಬೇಡ ನಿಮಗಾಕಷ್ಟಅನುಬಂಧವಿರಲಿ ನೀರಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟಹೇಗೆ ನಾ ಹೇಳಲಿ ನಾನೇನೆಂದುನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಆಗಲಿ ನಾನೂ ಒಂದುಬರುವುದೇ ಆ ದಿನ ಬಾಳಲಿ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-64885676085792601782009-01-11T23:57:00.000+05:302009-01-12T00:06:07.724+05:30

ಕಾಡುತಿದೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ"ನಾನೆಂಬ" ಒಗಟಿಗೆ ಉತ್ತರವದೆಲ್ಲಿ?ಸತ್ಯ - ಭ್ರಮೆಯ ಅಂತರಆಗುತಿದೆ ಅಗೋಚರದರ್ಪಣದ ಮುಂದಿದೆ ಈ ದಿವ್ಯ ಬಿಂಬನೋಡುತಿಹರೆಲ್ಲ ಒಳಗಿರುವ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕಾಣುತಿಹರೆಲ್ಲ ಏನೋ ಸಂಪೂರ್ಣತೆನನಗಷ್ಟೇ ಕಾಣುತಿದೆ ಎಲ್ಲೋ ಕೊರತೆನಿಜ ಯಾವುದಿದರೊಳಗೆ ಎಂಬುದೇ ಚಿಂತೆಕರುಣಾಳು ಶಕ್ತಿಯೇ, ಬಂದೆನ್ನ ಸಂತೈಸುನಿಜವಾದ "ನಾನು" ಏನೆಂದು ಮನಗಾಣಿಸು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-18062305778899095342009-01-07T13:48:00.000+05:302009-01-08T16:20:33.629+05:30

ಅವಳು ಬಂದರೆ ಹತ್ತಿರಏನು ಹೇಳಲಿ ಉತ್ತರನನ್ನನೇಕೆ ಕೊಟ್ಟಿರೆಂದು?ಅದೇನು ಎಂತದು ಒದಗಿತೆಂದು ?ಕೊಟ್ಟರವಳನು ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವನುಅಮ್ಮನಿಲ್ಲದ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವನುಮಳೆಯ ಸುರಿಸುವ ಮೇಘವನ್ನುಕುಲವ ಬೆಳಗುವ ದೀಪವನ್ನು"ಕೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಕುಲಕೆ ಹೊರಗೆ"ಗಾದೆ ನೆನೆಸುತ ಅಂದು ನಾವುಎಂದೋ ಕೊಡುವುದ ಇಂದೇ ಕೊಟ್ಟೆವುಎಂದೆನುತ್ತಾ ಕೈಯ ತೊಳೆದೆವುಎಲ್ಲೋ ಇರುವ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಬಾಳು ಧೈರ್ಯದಿ ಕಷ್ಟ ನುಂಗಿನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಗಡಇರುವೆ ನೀನು ಇಂದು ಕೂಡ

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-64740019464088349292009-01-05T22:59:00.000+05:302009-01-07T14:01:59.269+05:30

ಓ ಪೃಥ್ವಿ ಹೇಳೇ, ಸಾಕಾಗದೇ ನಿನಗೆ ದಿನಾ ಸುತ್ತುತಾ ಅದೇ ದಿನಕರನಿಗೆ ಕೇಳೇ ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನಯ ಪಾಡು ದಿನಾ ಹಾಡುವೆ ಒಂದೇ ಹಾಡು ಮುಂಜಾನೆಯಾದೊಡೆ ಹೊರಡುವ ಅವಸರ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಹೆಚ್ಚುವ ಆತುರಮತ್ತೆ ಬರುವ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಯುತಾ ಸದಾ ಕಾಯುವ ಮುಖಗಳ ನೋಡುತಾಸಂಚಾರ ದೀಪದಿ ಬೆಳಗಲು ಕೆಂಪು ಮಂಪರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬರುವುದು ಜೊಂಪು ಬೆಳಗಲು ಅಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚನೆ ಹಸಿರು ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಎಲ್ಲರ ಗುರಿಯು ಗಮ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅದ ತಲುಪುವೆಡೆಗೆ ಸಂಜೆಯಾದೊಡೆ ಮರಳಿ ಗೂಡಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-77981102896087345032009-01-05T21:40:00.001+05:302009-01-07T13:58:56.643+05:30

ಮನದ ತುಂಬಾ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಅಲ್ಲೇ ಸುತ್ತುತ್ತಲಿವೆ ಪರಿ ಪರಿಹರಿದು ಬರಲು ಬೇಕು ಸಮಯ ಸಂದರ್ಭಒಳಗೇ ಬಹುಕಾಲವಿರುವ ಗಜ ಗರ್ಭನನ್ನ ಕವನ !!!

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3245022035263607115.post-54467071795736229702009-01-04T23:33:00.000+05:302009-01-08T13:03:25.082+05:30

ಮಹಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಮನಸಿಗೆ ನೀ ಕೊಡುವ ಮುದಕಿಲ್ಲ ಮಿತಿಬೇಸರವನೋಡಿಸುವ ನಿನ್ನ ಸಾಂಗತ್ಯನಿನ್ನೊಡನೆಯೆ ನನ್ನ ದಿನದ ಸುಖಾಂತ್ಯಯಾರೂ ಜೊತೆಗಿರದ ಏಕಾಂತ ಸಮಯದಲಿನೀನು ಜೊತೆಗಿರೆ ಅದೆಂಥಾ ಸವಿಯಲ್ಲಿಇರುಳು ನನ್ನೊಳು ನೀ ಪಿಸುಗುಡದಿರೆನನ್ನಯ ಬಳಿಗೆ ಸುಳಿಯದು ನಿದಿರೆನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟರೆ ನಾನೆಲ್ಲೊಹಿಂಬರುವೆ ನೀ ನನ್ನ ಬಸ್ಸಲ್ಲೂ ಕಾರಲ್ಲೂಮತ್ತೆ ನಾ ಹೋಗುವ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲಲ್ಲೂನಿನ್ನದೇ ಅನುರಣನ ನನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲೂಓ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಎಫ್.ಎಮ್.ರೇಡಿಯೋನಿನ್ನ ಗಾನಗಳು ಅದೆಂತು ಸಿಹಿಯೋಹಳತು

ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ ಕಾಮತ್http://www.blogger.com/profile/09357710818480496683noreply@blogger.com7